DIŞ TİCARET POLİTİKALARI 2

Ana Sayfa » Dış Ticaret Muhasebesi » DIŞ TİCARET POLİTİKALARI 2
Paylaş
Tarih : 15 Şubat 2012 - 22:26

1.2.5. İhracat Konsorsiyumları: Sektörel Dış Ticaret Şirketleri Modeli: KOBİ’lerin birleşerek ihracat amacıyla bir konsorsiyum kurması ve ihracatın bu konsorsiyum tarafından gerçekleştirilmesi pazara girişte yararlı bir yöntem olarak görülmektedir. Bu nedenle hükümetler bu modeli teşvik etmektedir. SDŞ Sektörel Dış Ticaret Şirketleri, Türkiye’deki KOBİ’lerin ihracata yönelik faaliyetlerinde gönüllü olarak sermayelerini, bilgilerini, üretimlerini ve tecrübelerini bir araya getirerek ölçek ekonomisinin sağladığı avantajlara sahip olunmasını destekleyici bir modeldir. Söz konusu modelin ihracatçılara (üyelerine) sağladığı faydalar şunlardır:

– Yeni pazarlara girme ve yeni alıcılara ulaşma
– Pazarın çeşitlenmesi ve riskin azaltılması
– Büyük miktardaki siparişlerin birlikte hareket yolu ile kolaylıkla karşılanması
– Uzun dönemli yatırım ve üretim planlaması yapılabilmesi
– Birim üretim, dağıtım giderlerinde azalma
– Pazarlık gücü elde ederek daha karlı satış yapabilme
– İhracatta bilgi birikimi ve deneyim elde etme
– Döviz girdisi elde etme
– Endüstri alanında sesini duyurabilme
– İhracat giderlerinin paylaşımı nedeniyle daha az finans ile kaynak tahsisi
– Diğer aracı kurumlara alternatif olabilme
– Birlikte başarı elde etme duygusu ve bunun moral üzerine olumlu etkisi

1.2.6. Dış Ticaret Şirketleri: İhracata yönelik pazarlamada bir örgütleme biçimi olarak Türkiye’de ilk olarak “Dış Ticaret Sermaye Şirketleri” bir model olarak benimsenmiş ve 1980 yılında resmî olarak uygulamaya konularak devletçe de desteklenmiştir. Söz konusu karar hükümleri, imalatçı olmayan, ancak dış pazarlamada ihtisaslaşmış ihracatçı sermaye şirketleri eliyle ihracatın geliştirilmesi ve artırılması esaslarını düzenlemektedir. Dış Ticaretin büyük ölçekli şirketler eliyle büyütülmesini öngörerek yeni bir yapılanmaya yol açan bu model ile ihracatta belirli mal ve pazarlar konusunda ihtisaslaşmış ekipler oluşturulması amaçlanmıştır.

1.3. Hedef Pazar: Hedef pazarı, firmanın hitap etmek istediği ve çekmek istediği müşteri grup ya da gruplar şeklinde tanımlanabilir. Hedef ğazar seçiminde, pazar bölümlendirme çalışmasından sonra işletmeler, hangi pazar ya da pazar bölümlerine girmeye çalışacaklarına karar verir, yani hedef pazar ya da pazarlarını seçer.

İşletme, önce pazarı bölümlemeli ve kendi kaynaklarını, ürettiği malın veya hizmetin özelliklerini, pazar bölümlerinin yapısını, bölümdeki rekabet durumunu dikkate alarak belirlemeli ve sonra seçtiği pazarlama bölümlerine uygun pazarlama karmasını geliştirmelidir. Hedef pazarın belirlenmesi hem rakipleri görmeyi hem de pazardaki kârlılığı yüksek ve tatmin edilmemiş ihtiyaçların keşfini sağlayacaktır. İşletme, bunu yaparken ihtiyaçları karşılayabileceği ve zaman içinde bunu devam ettirebileceği pazarı veya pazarları hedef almalıdır. Hedef pazarı seçerken aşağıdaki faktörler dikkate alınmalıdır.
– İşletmenin kaynakları
– Ürünün özellikleri
– Ürünün hayat eğrisindeki yeri
– Pazarın yapısı
– Rekabet durumu

Hedef pazarlar: Ürün hedef pazarda sadece istikrarlı değil, aynı zamanda yükselen bir talebe de sahip olmalıdır. Bu talep, demografik araştırmalar ve pazar araştırması yolu ile belirlenmelidir. Pazar araştırması, firmaların ürünleri için hangi yabancı pazarların en fazla potansiyele sahip olduklarını belirlemesine olanak tanır. Yeni ihracata başlayan firmalar demografik ve fiziki çevreye, politik ortama, ekonomik faktörlere, sosyal ve kültürel çevreye, pazara girilebilirliğe ve ürün potansiyeline dayalı birkaç hedef pazar araştırmalıdır.

İyi bir pazar araştırması, firmanın ürünleri veya hizmetleri için talebi ve hedef pazarda ürünlerinin ne kadar iyi bir performans göstereceğini tahmin etmesine yardım eder. İki ya da üç hedef pazar belirlemek üzere, potansiyel en fazla on ülke için aşağıdaki konular teker teker incelenmelidir:
– Büyüme ve yoğunluk eğilimlerini göz önüne alarak her ülkenin toplam nüfusu belirlenmelidir.
– Hedef alınan yaş grubunun, nüfusun içinde yeterli payı olup olmadığı saptanmalıdır.
– Nüfusun ne kadarının kent, banliyö ya da kırsal kesimde yaşadığı belirlenmelidir.
– Pazara girecek olan ürün ya da hizmeti etkileyebilecek olan iklim ve hava değişiklikleri olup olmadığı tespit edilmelidir.
– İhracat noktasından çeşitli hedef ülkelere taşıma mesafeleri öğrenilmelidir.
– Pazarda ulaşım ve haberleşme altyapılarının düzeyi ve kalitesi göz önüne alınmalıdır.
– Pazarda yeterli nakliye, ambalajlama, boşaltma ve diğer yerel dağıtım ağlarının olup olmadığı kontrol edilmelidir.
– Devlet sisteminin özel sektöre destek olup olmadığı araştırmalıdır.
– Devlet, özel sektör iş bağlantılarına ne derecede karışmaktadır?
– Yabancı ürünlerin ithalatına karşı devletin tutumu nedir?
– Politik sistem istikrarlı mı yoksa sık sık değişiyor mu?
– Devlet; kotaları, gümrük vergilerini ve diğer ticaret engellerini kaldırmaya çalışıyor mu ?
– Dünya Ticaret Örgütüne – (DTÖ-WTO) üye mi ? Gümrük duvarlarını istediği zaman yükseltebilir veya ithalatına yasaklama koyabilir mi ?
– İthalatın ve ihracatın daha yüksek seviyelere çıkarılmasını teşvik etmek konusunda ülkenin tavrı nedir ?
– Pazarda ithal ürünler ne ölçüde kabul görmektedir ?
– Serbest ve açık görünmesine rağmen pazar, yabancılara kapalı mı ?
– Hedef ülke için tahmin edilen ekonomik büyüme nedir ?
– Hedef pazarın gayrisafi millî hasılası ve ödemeler dengesi nedir ?
– Genel ekonomi içinde ithalat ve ihracatın yüzdeleri nelerdir ?
– Hedef ülkenin ithalat ihracat oranı nedir?
– Hedef ülkede enflasyon oranı nedir? Pazar ve kambiyo mevzuatı nasıl çalışmaktadır ?
– Hedef ülkenin kişi başına millî geliri nedir? Gelir düzeyleri artıyor mu ?
– Gelirin yüzde kaçı tüketim maddelerine harcanıyor ?
– Nüfusun yüzde kaçı okuma yazma bilmiyor? Ulaşılan ortalama eğitim seviyesi nedir ?
– Nüfusun yüzde kaçı orta sınıf olarak belirlenmiştir ?
– Hedef pazar ne derecede iç pazara benziyor ?
– Ürün ya da hizmete ilişkin tercüme ya da adaptasyona ihtiyaç var mı?
– Hedef ülkede dağıtımcı sözleşmelerinin yasal yönleri nelerdir ?
– Ticaret için gerekli dokümanlar, teknik ve çevreye ilişkin ithalat düzenlemeleri nelerdir ?
– Ürün ya da hizmeti etkileyen fikrî mülkiyet koruma yasaları nelerdir ?
– Eğer ticari bir anlaşmazlık çıkarsa hukuki sistem adil ve tarafsız bir inceleme olanağı sağlıyor mu?
– Vergi yasaları yabancılar için adil mi ? Yurt dışına çıkacak olan ihracat gelirleri için vergi oranı nedir ?
– Hedef pazarda ürün için belli bir talep var mı ?
– Hedef pazarda ürünün yüzde kaçı üretiliyor, yüzde kaçı ithal ediliyor ?
– Ürün ya da hizmet hedef pazarda anlaşılmış ve kabul edilmiş midir ?
– Pazarda şu anda kaç yabancı rakip var ? Hangi ülkelerden ?

Hedef Pazar Seçimi Stratejileri: Hedef pazar seçiminde başlıca dört strateji uygulanır:
– Farklılaştırılmamış pazarlama (tüm pazar) stratejisi
– Farklılaştırılmış pazarlama (çok pazar) stratejisi
– Yoğunlaştırılmış pazarlama (tek pazar) stratejisi
– Dar dilimli pazarlama (niş pazar) stratejisi

1.4. Tüketim Mallarının Pazarlanması: Pazarların yapısı, özellikleri, tüketici pazarları ve çeşitleri pazarda bizim için önemli olan tüketici grubu; belirli bir ihtiyacı olan ve bu ihtiyacı karşılayacak istek ve arzusu olan, alım gücüne sahip veya potansiyeli olan, ayrıca bu potansiyeli harcama yönünde eğilimi olan özel ya da tüzel kişilerden oluşan tüketici gruptur. Hedef pazar ise üretici ve satıcıların malları ve hizmetleri satmak için seçtiği asıl tüketici grubudur.

Tüketicilerin almış olduğu mallar, kullanma biçimi ve kullanma yerlerine göre ikiye ayrılabilir. Kendi veya ailesinin ihtiyacını karşılamak için mal alanlar nihai tüketici, üretime katmak yeni değerler yaratmak, tekrar satmak, ekonomik amaçlarla kullanmak için alanlara ise endüstriyel tüketici denir. Pazarlar ise tüketiciler açısından üçe ayrılır:

Tüketiciler pazarı: Ailesel ya da kendi ihtiyaçlarını gidermek amacıyla alım yapan tüketici grubu

Örgütsel pazarlar: Amacı mal ve hizmet üretmek ve bunu satarak kâr elde etmek olan kurum ve kuruluşların yaptığı alımlardır. Alım, tamamen tüketici pazarındaki arz talep dengesine bağlıdır. Bu pazarlarda yapılan alımlar büyük miktarlardadır. Ayrıca alıcı sayısı kısıtlı olduğu için birebir (yüz yüze) satış tekniklerinin kullanılması daha uygun olabilir.

Uluslararası pazarlar: Ülkenin kendi sınırları dışındaki bütün pazarlar uluslar arası pazarlar adını alır. Bu pazarlar, birbirinden çok farklı kurallara ve satın alma davranışlarına sahiptir.

1.5. Pazarların Yapısı ve Özellikleri: Pazarları üreticiler, tüketiciler, ürünler ve aracılar oluşturur. Pazarların yapısını pek çok açıdan ele almak mümkündür. Üreticilerin durumuna göre araştırmacılar pazarları dört ana başlık altında inceler.

Tam rekabet piyasası: Bu pazarda firma sayısı fazladır. Firma sayısının fazla olması Pazar fiyatının oluşmasında dengeli fiyat oluşmasına neden olur. Bu pazarlarda fiyat artışı fazla olmaz. Üretici ve tüketici oluşan fiyat hakkında bilgi sahibidir. Bunun sonucu olarak da firmalar, üretim masraflarım mümkün olan en düşük seviyeye çekmek için çalışırlar.

Teknolojik gelişmeler ile malın maliyeti aşağı çekilmekle birlikte kalitesi de artırılır. Tam rekabet piyasasında giriş ve çıkış sınırlandırılmaz. Farklı işletmelerde üretilen aynı ürünün özellikleri arasında büyük farklılıklar yoktur, ürün homojendir. Tam rekabet piyasasına en yakın sektör, tarım sektörüdür. Bu sektördeki işletmelerin sayısı çok fazladır, hiç biri piyasayı etkileyecek büyüklükte değildir. Üretilen ürünler nispeten homojendir. Örneğin buğday fiyatları hemen hemen her yerde aynıdır.

Monopol (Tekel) piyasası: 
Tek işletmenin belirli bir yapıdaki (homojen) ürünü üretmesidir. Tekelin yer aldığı piyasaya diğer işletmelerin girmesi mümkün değildir, rekabet yoktur. İşletme fiyat ve üretim seviyesini kân en fazla olacak şekilde belirler.

Monopollü rekabet piyasası: 
Aynı ürünü üreten işletmeler arasında kalite veya marka farkının olmasıdır, ürün heterojendir. İşletme sayısı fazladır, piyasaya girmek kolaydır. Ürün farklılığından dolayı, aynı ürün piyasada bu farklılığı yansıtacak farklı fiyatlarla satılmaktadır. Firmalar arasındaki rekabet, her firmanın koyduğu fiyatın, ortalama masraflarını ancak karşılayacak seviyeye yakın olmasına sebep olur, aşırı kâr yoktur. Üretim seviyesi, ortalama minimum masraflardan biraz daha fazla olan bir seviyededir. Bunun sonucunda piyasada kullanılan kaynak miktarı, tam rekabet piyasasına oranla daha fazladır.

Oligopol: 
Oligopal piyasalar kendi arasında gruplara ayrılmıştır. Firma sayısı az ya da rekabete yol açacak kadar fazla olabilir. Firma sayısının az olduğu piyasalarda firmalar, ortak hareket etme veya birleşme eğilimi gösterirler. Bu açıdan bazen bu piyasalara girmek zor olabilir. Ürün faklılığı ise değişen boyutlardadır; ürün farklılığı olmayan piyasalara (tam oligopol), bazen de ürün farklılığı olan piyasalara (noksan oligopol) rastlanabilir.

1.6. Endüstriyel Pazarlar: Mal ve hizmet üreticileri, tekrar satmak üzere satın alanlar, hükümet birimleri, kar amacı gütmeyen kurum ve kuruluşlardan oluşmaktadır. Örgütsel pazarda imalat sanayi, madencilik, inşaat, ulaştırma, finans, hizmet endustrisi gibi sektörler bulunur. Bu pazarlarda yapılan alımlar çok daha büyük olduğu için kâr oranları düşük ama toplam kâr, miktar yüksek olduğu için genelde perakende pazarlardan daha yüksek rakamlardadır. Buradaki kuruluşların illaki kâr amacı güden kuruluşlar olması gibi bir şey tabi ki söz konusu değildir. Endüstriyel pazarlar,
– Üreticiler pazarı
– Aracılar pazarı
– Kurumlar pazarı
– Devlet pazarı olmak üzere 4 grupta toplanabilir.

1.6.1. Üreticiler Pazarı: Satın aldığı ürünleri başka ürünler üretmekte yarı mamul olarak kullanmak ve satın aldığı mamule bir değer katarak katma değerini artırmak sonucu kâr bekleyen kuruluşlardan oluşan pazara üreticiler pazarı adı verilir. Bu pazarlardaki talep miktarı, tamamen tüketiciler pazarındaki hareketlerden etkilenir. Alım miktarları yüksek az, sayıda alıcıdan oluşan bir pazar yapısı arz ettiği için bu pazarlarda yüz yüze birebir satış tekniklerini uygulamak ve pazarlamacılar yardımıyla satış artırma yoluna gitmek en çok tercih edilen yöntemdir. Talepler fiyat değişimlerine tüketiciler pazarından daha az duyarlıdır; çünkü sonuçta bu pazarda mübadeleye uğrayan mallar ara mallardır.

1.6.2. Aracılar (Satıcı İşletmeler) Pazarı: Bu pazardaki alıcıların, aldıkları mallar üzerinde hiçbir değişiklik ya da yenilik yapmadığı ya da mallara katma değer katacak eylemlerden uzak durduğu genel olarak malları aldıkları gibi satarak ya da kiraya vererek gelir elde ettikleri gözlenmiştir. Bu kurumlar genelde toptancılar, perakendeciler, distribütörler ve mümessillerden oluşur.

1.6.3. Kurumlar (Kâr Amacı Gütmeyen Kuruluşlar) Pazarı: Kurumların işletmelerden en önemli farkları, kâr amacı gütmemeleridir. Kurumlar, yaptıkları faaliyetlerin devamlılığını sağlayabilmek amacıyla ürün ve hizmet satın alıp satarr. Kızılay, çeşitli vakıflar ve bunun gibi kuruluşlar bu pazarda yer alan kurumlardır.

1.6.4. Devlet (Hükümet) Pazarı: Devlet adına hükümetler, halka ve topluma hizmet amacıyla mal ve hizmetler satın alır. Devletin bu pazarlarda satın aldığı ürünler çok çeşitlilik gösterir. Aldıkları ürün sayıları büyük miktarlarda olduğu için kitlesel üretim yoluyla üretilir. Bu büyük ihtiyacın karşılanması için genellikle ihale yöntemine gidilir.

Bir önceki yazımız olan BİLECİK ÜNİVERSİTESİ MESLEK YÜKSEK OKULLARI başlıklı makalemizde 2011-2012 taban puanları, Bilecik ve bilecik üniversitesi hakkında bilgiler verilmektedir.

SPONSOR REKLAMLAR

Mali Müşavirlere Özel Web Sitesi

BENZER HABERLER

Döviz Kurlarının Arttığı Bu Dönemde İhracat Hesaplarının DAB İle Kapatılmamasının Olası Riski
Döviz Kurlarının Arttığı Bu Dönemde İhracat Hesaplarının DAB İle Kapatılmamasının Olası Riski

DÖVİZ KURLARININ ARTTIĞI BU DÖNEMDE İHRACAT HESAPLARININ DAB İLE KAPATILMAMASININ  OLASI  RİSKİ                                                                                             

İhracat Yaparken Dikkat Edilmesine İnandığımız Kritik Değişkenler
İhracat Yaparken Dikkat Edilmesine İnandığımız Kritik Değişkenler

İHRACAT YAPARKEN DİKKAT EDİLMESİNE İNANDIĞIMIZ KRİTİK DEĞİŞKENLER   Prof. Dr. Atila BAĞRIAÇIK Dış Ticaret Uzmanı, YMM    GİRİŞ İhracat

Dış Ticarette Nakliyeci Aracılığıyla Teslimatta Ödeme Şeklinin Avantajları
Dış Ticarette Nakliyeci Aracılığıyla Teslimatta Ödeme Şeklinin Avantajları

DIŞ TİCARETTE NAKLİYECİ ARACILIĞIYLA TESLİMATTA ÖDEME ŞEKLİNİN AVANTAJLARI GİRİŞ Rekabet, Pazar Payı Kapma mücadelesi içinde Lojistik

Yorum Yap

İsminiz
E-Posta Adresiniz
Yorumunuz


GENEL MUHASEBE

E-BÜLTEN ÜYELİK

E-posta Adresiniz:

NOT: E-postanıza gelen onay linkine tıklayınız. Onay linki gelen kutunuzda bulunmuyorsa, Gereksiz ya da Önemsiz klasörünü kontrol ediniz.

KÖŞE YAZARLARI

escort pendik kartal escort Jigolo Arayan Bayanlar pendik escort porno hikayeleri jigolo